Νέα μονάδα ηλεκτροπαραγωγής 826 MW στα Διαβατά: μεταβατική λύση ή business as usual ?

Νέα μονάδα ηλεκτροπαραγωγής 826 MW στα Διαβατά: μεταβατική λύση ή business as usual ?

Το θέμα:

Μονάδα ηλεκτροπαραγωγής της εταιρείας ELPEDISON, ισχύος 826 MW με καύσιμο φυσικό αέριο (ετήσια κατανάλωση καυσίμου 1 δις m3) δημιουργείται στα Διαβατά δίπλα στην υφιστάμενη μονάδα Η/Π ισχύος 400 MW της ίδιας εταιρείας.

Και τα ερωτήματα:

  • Όταν η απουσία μηχανισμών παρακολούθησης της ποιότητας περιβάλλοντος και των συνεπειών της στην υγεία των πολιτών, δεν αποτιμάται περιβαλλοντικά και κοινωνικά.
  • Όταν η έλλειψη περιβαλλοντικού σχεδιασμού συναρμοσμένου με τον ευρύτερο χωροταξικό/πολεοδομικό σχεδιασμό μιας Μητροπολιτικής περιοχής όπως η Ευρύτερη Περιοχή Θεσσαλονίκης, από διαχρονική παθογένεια του συστήματος διοίκησης, γίνεται πολιτική επιλογή της κεντρικής αλλά και της τοπικής εξουσίας.
  • Όταν είναι επιστημονικά δεδομένο ότι η ηλεκτροπαραγωγή (Η/Π) με φυσικό αέριο (φ.α.) δεν είναι ο ορθολογικότερος τρόπος χρήσης του ενεργειακά γιατί η απόδοση φθάνει το πολύ στο 60%, ενώ με άλλους τρόπους μπορεί να υπερβεί το 90% (άμεσες θερμικές χρήσεις για θέρμανση & παραγωγή ζεστού νερού χρήσης, Συμπαραγωγή ηλεκτρισμού –θερμότητας).
  • Όταν η εγκατεστημένη ισχύς του συστήματος Η/Π της χώρας είναι 21.400 MW, με μέση ετήσια ζήτηση 9.800MW και ζήτηση αιχμής 11.200MW,ποια η σκοπιμότητα δημιουργίας της νέας μονάδας Η/Π; Ακόμη και η πρόωρη παύση μέχρι το 2023,των 1900 MW Η/Π με λιγνίτη υπερκαλύπτεται από τις υπάρχουσες μονάδες.
  • Ως μεταβατικό καύσιμο το φ.α. θα καταργηθεί το 2050 όπως προβλέπεται με την πλήρη απανθρακοποίηση ή θα συνεχίσουν να λειτουργούν οι μονάδες ηλεκτροπαραγωγής για να τροφοδοτούν την ηλεκτρική αυτοκίνηση που προωθείται;
  • Οι εκπεμπόμενοι ρύποι 931,4 ton/έτος, οξείδια του αζώτου (NOx) και 931,4 ton/έτος, μονοξείδιο του άνθρακα (CO) και σημαντικές ποσότητες μεθανίου (CH4)και πτητικές οργανικές ενώσεις εκτός από το μεθάνιο (NMVOC) δεν θα επιβαρύνουν δυσβάστακτα την ατμόσφαιρα της ευρύτερης περιοχής ιδίως τις ημέρες με άπνοια και θερμοκρασιακή αναστροφή; Ποια είναι η φέρουσα ικανότητα της ατμόσφαιρας της περιοχής; Είναι αρκετό να μην υπερβαίνει η κάθε μονάδα τα θεσμοθετημένα όρια;  Ποια θα είναι η συνολική κατάσταση σε μια περιοχή που λειτουργούν ήδη κι άλλες βαριά οχλούσες βιομηχανίες;
  • H επιπρόσθετη θερμική ρύπανση στην περιοχή από τον αερόψυκτο συμπυκνωτή και τα 3.920.000 m3/ώρα καυσαέρια δεν θα επηρεάσει το μικροκλίμα της ευρύτερης περιοχής;
  • Οι ετήσιες απαιτήσεις 205.920 κυβικών μέτρων νερού για τη λειτουργία της μονάδας είναι αμελητέες σε ένα Πολεοδομικό συγκρότημα 1.000.000 κατοίκων που δεν έχει λύσει με επάρκεια την υδροδότησή του;
  • Η χωροθέτηση μιας τέτοιας υψηλής όχλησης μονάδας, σε μια ήδη επιβαρυμένη περιβαλλοντικά περιοχή στις παρυφές του πολεοδομικού συγκροτήματος, με μόνο κριτήριο ουσιαστικά την οικονομία για τις απαιτούμενες υποδομές που θα ωφεληθεί η εταιρεία σε ποιo σχεδιασμό χωροταξικό, περιβαλλοντικό, ενεργειακό εντάσσεται;
  • Είναι δυνατόν η γνωμοδότηση για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα να λαμβάνεται από θεσμικό όργανο, όπως η Μητροπολιτική Επιτροπή της Π.Κ.Μ., ηλεκτρονικά δια περιφοράς, χωρίς να έχει προηγηθεί στοιχειώδης ενημέρωση και διάλογος στην τοπική κοινωνία και τους επιστημονικούς φορείς της;

Επειδή πιστεύουμε ότι «η κοινωνία μπορεί να λύσει τα προβλήματα που μπορεί να θέσει», έστω και την τελευταία στιγμή πριν την περιβαλλοντική αδειοδότηση, ας ανοίξει ο δημόσιος διάλογος και ας πάρει ο κάθε ένας την ευθύνη των απόψεων και της στάσης του για το μέλλον αυτού του τόπου.

Θεσσαλονίκη, 1-6-2020

Πρωτοβουλία για την Εναλλακτική Θεσσαλονίκη

Παραχώρηση πρώην Στρατοπέδου Παύλου Μελά: από τα μεγάλα λόγια στη νεοφιλελεύθερη «κανονικότητα»

Με αφορμή τις ανακοινώσεις του πρωθυπουργού, κ. Μητσοτάκη σχετικά με το πρώην Στρ. Παύλου Μελά και ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την ουσιαστική παραχώρηση της λειτουργίας του σε ιδιώτες, η Πρωτοβουλία για την Εναλλακτική Θεσσαλονίκη τοποθετήθηκε με την ακόλουθη ανακοίνωσή της στις 27 Μαΐου.

 

Παραχώρηση πρώην Στρατοπέδου Παύλου Μελά: από τα μεγάλα λόγια στη νεοφιλελεύθερη «κανονικότητα»

Πιστός στη νεοφιλελεύθερη πολιτική ξεπουλήματος κάθε δημόσιου αγαθού, ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης ανακοίνωσε, κατά την επίσκεψή του στη Θεσσαλονίκη, την παραχώρηση του Μετρό σε ιδιώτες και την είσοδο ιδιωτών στην ανάπτυξη του «Μητροπολιτικού» Πάρκου στο πρώην Στρατόπεδο Παύλου Μελά. Τελείωσαν έτσι και τυπικά και τα φληναφήματα περί της «μεγάλης επιτυχίας» της παραχώρησης του πρώην Στρατοπέδου Παύλου Μελά στον ομώνυμο δήμο από την πρώην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-Οικολόγων, η οποία άφησε θεσμικά ακατοχύρωτη-απροστάτευτη και οικονομικά έωλη τη λειτουργία του παραχωρημένου ελεύθερου δημόσιου χώρου.

Καμία έκπληξη. Όταν τον Μάρτιο του 2017 η τότε κυβέρνηση και η δημοτική αρχή πανηγύριζαν για την παραχώρηση, η «Πρωτοβουλία για τη διάσωση του πρώην στρατοπέδου Παύλου Μελά» επεσήμαινε ότι ο δρόμος που ακολουθούνταν οδηγούσε στους ιδιώτες και στα ΣΔΙΤ, με τελικό αποτέλεσμα την εμπορευματοποίηση του δημόσιου χώρου. Από τότε ήταν προφανές, ότι χωρίς γενναία δημόσια χρηματοδότηση και συνολικό σχεδιασμό για πλήρη αξιοποίηση των πρώην στρατοπέδων και των υπόλοιπων ελεύθερων χώρων της πόλης, για την ανάπτυξη υψηλού δημόσιου κοινόχρηστου πράσινου, οι χώροι αυτοί θα οδηγούνταν στον έλεγχο κερδοσκόπων. Οι επιλογές σε επίπεδο χωροταξικού-πολεοδομικού σχεδιασμού που χρησιμοποιούν τα αποσπασματικού χαρακτήρα Ειδικά Χωρικά Σχέδια χωρίς καμία αναφορά σε υπερκείμενο σχεδιασμό Μητροπολιτικού επιπέδου (Ρυθμιστικό Σχέδιο Θεσσαλονίκης), το σημαντικό κόστος για το σχεδιασμό, τη διαμόρφωση και λειτουργία του χώρου του πρώην στρατόπεδου, σε συνδυασμό με την ανάθεση μητροπολιτικών αρμοδιοτήτων σε έναν δήμο με ελάχιστους πόρους και προσωπικό, έδειχναν από τότε ποιες ήταν οι επιλογές του συνόλου της πολιτικής ηγεσία της πόλης. Έτσι ακόμα και τα 10 εκατ. ευρώ από τη χρηματοδότηση για τα έργα της Α’ φάσης, αποτελούν ουσιαστικά «προίκα» στους «επενδυτές», ώστε να μπορούν να έχουν άμεσα έσοδα από την εκμετάλλευση του χώρου.

Σε αντίθεση με τον μητροπολιτικό σχεδιασμό του πρασίνου και τον ελεύθερων χώρων που επέλεξε για το Λεκανοπέδιο Αττικής και τη διάθεση αρκετών δημόσιων πόρων, η τότε κυβέρνηση, άφησε τη Θεσσαλονίκη έρμαιο στα μικροκομματικά συμφέροντα και στη συμμαχία των δημάρχων και της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας με τους ποικίλους κερδοσκόπους γης. Επιλογή που πλέον, κάτω από μια σκληρά νεοφιλελεύθερη διακυβέρνηση επεκτείνεται σε όλες τις ζωτικές λειτουργίες της πόλης, όπως το μετρό.

Σε αυτό που πράγματι έπεσαν μέσα οι κυβερνητικοί παράγοντες της εποχής, ήταν ότι η περίπτωση του πρώην Στρ. Παύλου Μελά θα ήταν πρότυπο. Καμία αμφιβολία δεν πρέπει να υπάρχει ότι μετά από αυτή την «επιτυχία», το ίδιο μοντέλο θα ακολουθηθεί και στο πρώην Στρατόπεδο Καρατάσσιου και στην ανάπτυξη του παράκτιου μετώπου, όπου και οι προσδοκίες κερδοφορίας είναι πολύ μεγαλύτερες. Ήδη το μοντέλο ΣΔΙΤ φαίνεται να έχει υιοθετηθεί και για το κυκλοφοριακό-περιβαλλοντικό τερατούργημα της υπερυψωμένης περιφερειακής. Και καμία αμφιβολία δεν πρέπει να υπάρχει ότι για τη Θεσσαλονίκη δεν περισσεύουν δημόσιες επενδύσεις ούτε για το πράσινο, ούτε για τις μετακινήσεις. Τα  πρώην στρατόπεδα και οι υπόλοιποι ελεύθεροι χώροι, όπως η ΔΕΘ, αντί να σχεδιάζονται και να διαχειρίζονται με γνώμονα τη δημόσια ωφέλεια, υπάγονται στους σχεδιασμούς κερδοφορίας διαφόρων επιχειρηματικών ομίλων.

Απέναντι στον κυνισμό του νεοφιλελευθερισμού που εκπροσωπεί η νυν κυβέρνηση και οι τοπικοί της ακόλουθοι, οι πολίτες του Δήμου Παύλου Μελά, της Δυτικής Θεσσαλονίκης και του συνόλου του Πολεοδομικού Συγκροτήματος μπορούν να έχουν εμπιστοσύνη μόνο στις δικές τους δυνάμεις, για το μόνο κοινωνικά και περιβαλλοντικά αποδεκτό μέλλον των πρώην στρατοπέδων και των υπόλοιπων ελεύθερων χώρων, που είναι η απόδοσή τους ως υπερτοπικών-μητροπολιτικών, κοινόχρηστων χώρων υψηλού πρασίνου χωρίς πρόσθετη δόμηση που υποδέχονται ήπιες πολιτιστικές δραστηριότητες.

Θεσσαλονίκη, 27-5-2020

Πρώην Στρατόπεδο Καρατάσιου: Ελεύθερος χώρος πρασίνου ή πεδίο εφαρμογής του ΤΑΙΠΕΔ Καμμένου;

Με αφορμή την απάντηση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας μέσω του υφυπουργού κ. Νικόλαου Παναγιωτόπουλου για την τύχη του τέως Στρ. Καρατάσιου είχαμε ένα μπαράζ δηλώσεων κατά της ιδιωτικοποίησης του. Αυτό είναι κατ’ αρχήν θετικό, όπως θετικό είναι ότι σε αρκετές ανακοινώσεις και τοποθετήσεις θεωρείται επιβεβλημένη η παραχώρηση του π. Στρ. Καρατάσιου στον Δήμο Παύλου Μελά. Κάπου εδώ οι στεντόρειες φωνές αποδεικνύονται δεκάρικοι. Και αυτό γιατί αυτοί οι διαμαρτυρόμενοι όταν είχαν τη δυνατότητα, όχι μόνο δεν έκαναν τα απαραίτητα αλλά είτε άνοιξαν ακόμα περισσότερο τον δρόμο για τις ιδιωτικοποιήσεις των πρώην στρατοπέδων (Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-Οικολόγων) ή υιοθέτησαν τα τετελεσμένα που επέτρεπαν την ιδιωτικοποίηση του τέως Στρ. Καρατάσιου (Δ. Παύλου Μελά).

Πιο συγκριμένα, οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ (Γιαννούλης, Νοτοπούλου, Αυγέρη κ.λπ.) «ξέχασαν» ότι οι προθέσεις του ΥΠΕΘΑ βασίζονται στον Ν. 4407/2016 «Ρύθμιση θεμάτων αρμοδιότητας Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και άλλες διατάξεις», (ΦΕΚ 134 Α’) που εισηγήθηκε ο κ. Καμμένος και ψηφίστηκε και από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των Οικολόγων. Ο νόμος αυτός παγιώνει και οργανώνει ακόμα πιο μεθοδικά από τον παλαιότερο Ν. 2745/1999 περί οικιστικής ανάπλασής τους (γνωστό ως νόμο Τσοχατζόπουλου), την κερδοσκοπική εκμετάλλευση της δημόσιας περιουσίας που παραχωρήθηκε στις Ένοπλες Δυνάμεις. Επίσης ο νόμος Καμμένου επιβάλλει ενοίκιο!!! στους ΟΤΑ στους οποίους γίνεται παραχώρηση με ορισμένες εξαιρέσεις πάνω στις οποίες βασίστηκε η επαίσχυντη ανταλλαγή των διαμερισμάτων του κοινωνικού συντελεστή του Δήμου Π. Μελά για την παραχώρηση της χρήσης του πρώην Στρ. Παύλου Μελά.

Οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ, ξεχνούν επίσης ότι σε τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης τους δεν προώθησαν τη θεσμοθέτηση τού νέου Ρυθμιστικού Σχεδίου Θεσσαλονίκης του οποίου η ψήφιση είχε αποτραπεί το καλοκαίρι του 2014 μετά από παρεμβάσεις των βουλευτών Θεσσαλονίκης της Ν.Δ. και τοπικών επιχειρηματικών συμφερόντων. Το Ρυθμιστικό Σχέδιο, ακόμα και κουτσουρεμένο όπως είχε καταλήξει στη Βουλή, δέσμευε και κατοχύρωνε θεσμικά, όλα τα πρώην στρατόπεδα και τη ΔΕΘ ,ως χώρους υψηλού πρασίνου, καθώς διαπίστωνε ότι δεν υπάρχουν άλλοι μεγάλοι και διάσπαρτοι ελεύθεροι χώροι στο Πολεοδομικό Συγκρότημα Θεσσαλονίκης (Π.Σ.Θ.) για να επιτευχθεί μια έστω ισχνή αύξηση του υψηλού πρασίνου. Μάλιστα είχαμε και το τέως υπουργό Περιβάλλοντος κ. Σταθάκη να μας λέει κατάμουτρα ότι η Θεσσαλονίκη είναι μικρή πόλη και δεν χρειάζεται Ρυθμιστικό Σχέδιο. Έτσι διαιωνίζεται η έλλειψη συνολικού σχεδιασμού για το πράσινο (και όχι μόνο) στο Π.Σ.Θ. και δημιουργείται πρόσφορο έδαφος για  να αναπτυχθεί η λογική της ανάπτυξης στην Επιχειρηματική Πόλη, σε βάρος της ποιότητας ζωής των πολιτών.

Ο δε Δήμος Παύλου Μελά, όχι μόνο δεν αντιτάχθηκε στον νόμο Καμμένου, αλλά τον εφάρμοσε με ευλάβεια παρά τις πολυάριθμες προειδοποιήσεις ότι οδηγεί σε επαίσχυντο συμβιβασμό και ότι φαλκιδεύεται το μέλλον του πρώην Στρ. Καρατάσιου. Ανάλογη ήταν και η στάση των άλλων Δήμων και της Περιφέρειας για ένα τέτοιο μείζονος και υπερτοπικής σημασίας ζήτημα.

Πριν λοιπόν ξεκινήσουν οι «ανένδοτοι» για το πρώην Στρ. Καρατάσιου καλό είναι όλοι οι εμπλεκόμενοι (Κυβέρνηση, κόμματα, τοπική αυτοδιοίκηση, επιστημονικοί και κοινωνικοί φορείς) να αντιμετωπίσουν με ειλικρίνεια τις επιλογές του παρελθόντος με τις ευθύνες τους και μετά να διατυπώσουν συγκεκριμένα τις προτάσεις τους (θεσμικά, οικονομικά, διοικητικά) για το πράσινο και το περιβάλλον στην Θεσσαλονίκη.

Πρωτοβουλία για την υπεράσπιση των ελεύθερων χώρων

https://dikaiomastipoli.wordpress.com/

Ανάπλαση ΔΕΘ: ένα βήμα πίσω για τη Θεσσαλονίκη. Ανεπίστροφα…

Στη συζήτηση που έχει αρχίσει για την ανάπλαση της ΔΕΘ, εκτός από την αρχική συμβολή μας από τον Οκτώβριο 2018, θα θέλαμε να κάνουμε και κάποιες πρόσθετες επισημάνσεις.

  1. Η χρήση του πολεοδομικού όρου «Μητροπολιτικός». H χρήση του όρου για να χαρακτηρίσει την εν λόγω παρέμβαση μέσω του Ειδικού Χωρικού Σχεδίου (ΕΧΣ), είναι τουλάχιστον αδόκιμη και άστοχη, εφ’ όσον δεν έχει καμία αναφορά και δεν εντάσσεται σε ένα σχεδιασμό Μητροπολιτικού επιπέδου του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Θεσσαλονίκης (ΠΣΘ) και της Ευρύτερης Περιοχής Θεσσαλονίκης (ΕΠΘ). Αυτοί που ακυρώσαν το Ρυθμιστικό Σχέδιο Θεσσαλονίκης και καταργήσαν τον φορέα του το 2014, αλλά και οι επόμενοι που δεν τα επαναφέραν έχουν τις ευθύνες τους. Άλλωστε αυτό παραδέχεται και η ίδια η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων(ΣΜΠΕ): «Μέχρι στιγμής δεν έχουν εξειδικευτεί κατευθύνσεις για την ενιαία λειτουργία ή την ανάπλαση της Ζώνης αυτής (Ζώνης Άμεσης Επιρροής της ΔΕΘ), πολύ δε περισσότερο δεν έχει συνταχθεί κάποια συνολική μελέτη οργάνωσής της ως ενιαίας λειτουργικής περιοχής». Χαρακτηριστικό μάλιστα είναι ότι η ΣΜΠΕ αυτοακυρώνεται αφού προτείνει εκπόνηση Ειδικής Κυκλοφοριακής Μελέτης στα πλαίσια της λειτουργίας του Εκθεσιακού Κέντρου και των χώρων στάθμευσης 2.100-2.600 θέσεων. Η μελέτη αυτή θα έπρεπε να υπάρχει ώστε στη ΣΜΠΕ να συναξιολογηθούν οι επιπτώσεις σε έναν τόσο κομβικό τομέα της καθημερινότητας της πόλης.

Συνέχεια

Ανάπλαση ΔΕΘ: ούτε Μητροπολιτικό πάρκο, ούτε Εκθεσιακό κέντρο

Είναι σημείο των καιρών ίσως, πως αποφάσεις για τόσο σοβαρά ζητήματα που θα καθορίσουν την φυσιογνωμία της Θεσσαλονίκης και που  αφορούν την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής σ’αυτή την πόλη, αλλά και τις αναπτυξιακές δυνατότητες της ευρύτερης περιοχής, περνούν σχεδόν απαρατήρητα αν και ανατρέπουν απροσχημάτιστα τα αποτελέσματα πρόσφατων διαβουλεύσεων και επιστημονικών μελετών. Για το μέλλον της ΔΕΘ, το «ξήλωμα» ξεκίνησε το Φεβρουάριο του 2013 με τη μελέτη της διοίκησης της ΔΕΘ που πρότεινε ακύρωση της απόφασης μετεγκατάστασης της ΔΕΘ στη Σίνδο και απόδοσης του υπάρχοντος χώρου για Μητροπολιτικό πάρκο, σε αντίθεση με όσα συμφώνησαν το σύνολο των παραγωγικών, οικονομικών, πολιτικών, επιστημονικών  φορέων της πόλης  το 2008. Συνέχεια

Eλεύθεροι χώροι και παράκτιο μέτωπο Θεσσαλονίκης: ιστορίες υφαρπαγής δημόσιου χώρου

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί το κύριο μέρος της εισήγησής-συμμετοχής μας στην εκδήλωση της Πρωτοβουλίας υπεράσπισης του Πρώην Στρατόπεδου Παύλου Μελά, στην ομώνυμη εκδήλωση που έγινε στο πλαίσιο του 20ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ (Θεσσαλονίκη – 2017).

Οι ελεύθεροι δημόσιοι χώροι της Θεσσαλονίκης και η σημασία τους

Μαζί με τις εξελίξεις στις αστικές συγκοινωνίες της πόλης (ΟΑΣΘ και Μετρό), αυτό που επίσης χαρακτήρισε τον δημόσιο διάλογο για τα θέματα της Θεσσαλονίκης το 2016 και το 2017 είναι αναμφίβολα και η τύχη του δημόσιου χώρου της πόλης. Συνεχή δημοσιεύματα για την απαράδεκτη κατάσταση στα πεζοδρόμια και στις πλατείες σε όλο το πολεοδομικό συγκρότημα με αιχμή βέβαια την απολύτως απαράδεκτη κατάσταση στον Δήμο Θεσσαλονίκης. Ανοιχτή σύγκρουση του Δήμαρχου Θεσσαλονίκης με τον επικεφαλής της ομάδας σχεδιασμού της Νέας Παραλίας, αντιπαραθέσεις για τα τραπεζοκαθίσματα στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Θεσσαλονίκης για μια σειρά παρεμβάσεις (Αγίας Σοφίας, Πλατεία Χρηματιστηρίου).  Και φυσικά η ένταση γύρω από το πρώην Στρατόπεδο Παύλου Μελά η οποία υποτίθεται διευθετήθηκε με την παρέμβαση του πρωθυπουργού και με τις ανακοινώσεις του ίδιου.

Συνέχεια

Λιμένας τουριστικών σκαφών στον προβλήτα 1 του λιμανιού της Θεσσαλονίκης: άλλη μια παρέμβαση ερήμην της πόλης

Το πολύπαθο παραλιακό μέτωπο της Θεσσαλονίκης αντιμετωπίζει μια ακόμα παρέμβαση που σχεδιάσθηκε ερήμην της πόλης και σε βάρος της ιστορικής της ταυτότητας. Διαβάστε περισσότερα…